Bertram Dusthil

Niziołek, znany kupiec i właściciel karawany, którą drużyna najęła się ochraniać w przeprawie przez góry. Jedzie jednym, przeładowanym wozem (powóz a la western, pełen tekstyliów, dywanów, skrzyń i beczek z trunkami). Cieszy się renomą — przyjmując posadę, drużyna wiedziała, że to ktoś znany. O sobie mówi bez złudzeń: „mogę być zachłannym, niemoralnym i zepsutym do szpiku kości niziołkiem, ale jak komuś obiecałem, że go nie zostawię, to go nie zostawię".

Historia w kampanii

Sesja 01 — przeprawa przez góry i postój w Iverstein

Prowadził karawanę przez pasmo górskie słynące z bandytów i legend, pod ochroną drużyny i orczycy Arogi. Gdy w zasadzce na trakcie Aroga odniosła ciężkie rany, Bertram schował się pod plandekę, a po walce rozwinął mapę i skierował pochód do pobliskiej osady — Iverstein.

W Iverstein, mimo że Aroga wymaga długiej rekonwalescencji, postanowił zaczekać na jej wyzdrowienie zamiast jechać dalej — z lojalności, wbrew naleganiom drużyny, by ją zostawić i wrócić po nią później. Za czas postoju nie zamierza płacić drużynie (płaci za ochronę w drodze, nie za bezczynność w karczmie), ale wykupił noclegi i zamówił im strawę. Wcześniej wypłacił każdemu zaliczkę po trzy worki złota (przy umówionych dwóch za całą podróż). Swoje towary złożył w miejscowym sklepie.

Sesja 02 — rozładunek i upór

Nazajutrz Tamun i Amarouk zastali go w sklepie Pod starą kozą, gdzie głośno i w dobrym humorze rozładowywał towary (sam, bo nie miał pomocy). Amarouk pomogła mu przenieść kufer do magazynu. Ostrzeżony, że wieczorem miasto znów zaatakują nieumarli, i poproszony, by się zabarykadował, Bertram zbył troskę: „nawet bez ochrony sobie poradzę", mając już „cały plan". Przypomniał przy tym — pół żartem — że za postój drużynie nie płaci, choć będzie mu miło, jeśli i tak trochę się o niego zatroszczą.