Sesja 03 — Dzień 2: rekonesans i nocny rytuał

Trzecia sesja (kontynuacja sesji 02). Dzień po obronie Iverstein: Mila mobilizuje mieszkańców do pułapek, a Darnun odsłania swój plan — odnowić święcenie kaplicy, by na nowo związać jej duchy-strażników. Rekonesans cmentarza kończy się odwrotem (mroczna aura powala drużynę), a wyprawa do kopalni odkrywa świecące żuki w porowatych ścianach, drugie wyjście i obłąkanego goblina-górnika, który oskarża Helię i ostrzega przed „tym na dole". U Fejnra (który ucieka z miasta) pada druga rycina i myśl z Commune Mili — „życie za życie". W nocy drużyna osłania kapłana w rytuale; dociera do dwóch z trzech pieczęci, nim widma przerywają inkantację. Koniec sesji w środku walki.

Poranek: pułapki i plan kapłana

Po nocy obrony drużyna odpoczęła w karczmie. Mila weszła na stół i przekonała mieszkańców, by dzień spędzili aktywnie — na barykadach i pułapkach. Przy śniadaniu Darnun wyjawił, po co naprawdę przybył do Iverstein: kaplica na cmentarzu została przed laty uświęcona przez związanie z miejscem duchów, które pod obecną klątwą zwróciły się przeciw żywym. Jego plan — odnowić święcenia nocą, przez trzy pieczęcie. Ostrzegł też drużynę przed Helią i odradził szukanie sojuszników wśród rabusiów, którzy — jak ujawnił — szabrują miasto podczas ataków, a przewodzi im mag.

Rekonesans: cmentarz i kopalnia

Przy bramie cmentarza mroczna aura powaliła Amarouk, a potem Tamuna; drzwi kaplicy same się uchylały. Bez kapłana miejsce było nie do przejścia — drużyna się wycofała. Pod kopalnią Tamun spłoszył obłąkanego goblina-górnika, od którego Mila wyciągnęła później, że na dole jest „coś gorszego niż potwór" i że „Helię trzeba zabić". W środku kopalni drużyna znalazła drugie wyjście na powierzchnię i świecące żuki wygrzebujące się z porowatych ścian, gdy Tamun spróbował „uleczyć" kamień.

U antykwariusza

Fejnr Vanen pakował wóz, uciekając z miasta. Zdążył jednak pokazać drugą rycinę — cesarzową Katari w klatce, otoczoną zakapturzonymi z kosturami jak złota laska kastera — i powiedzieć, że żuk zakopał się kiedyś górnikowi pod skórę, a ten zmarł i został pochowany na cmentarzu. Mila dotknęła zwoju i w Commune z Patronem usłyszała jedną myśl: „życie za życie" — poświęcanie cudzej energii dla przedłużenia własnego życia, sedno pogoni dawnej cywilizacji za nieśmiertelnością.

Noc: rytuał i widma

Z Helią u boku drużyna osłoniła kapłana na cmentarzu. Z grobów wyszli nieumarli, a wokół kapłana roztoczyła się szara aura Stróża, spychająca ich z drogi procesji. Darnun przeszedł pierwszą pieczęść (próg kaplicy) i wdarł się do środka — ale wewnątrz podniosły się widma wojowników, odporne na zwykły oręż i wybuchające zielonym ogniem. Amarouk w ostatniej chwili przerwała czar, który odbierał siły Tamunowi; wspólne ataki kładły kolejne widma. Gdy jedno z nich wleciało w kapłana i przerwało inkantację, rytuał stanął na dwóch z trzech pieczęci.

Kolejna sesja

Sesja urwała się w środku walki, przed trzecią falą: kapłan wciąż żył, rytuał był niedokończony, a drużyna — poraniona, ale w kaplicy. Walka i trzecia pieczęć rozegrają się na początku następnej sesji. Nad wszystkim wiszą dwa otwarte cienie: oskarżenie Helii przez goblina i to, czym jest „to na dole" w kopalni.