Fejnr Vanen

Elf, antykwariusz z Iverstein i pasjonat historii okolicy. Wysoki, smukły, elegancko ubrany; prowadzi antykwariat przy placu (otwiera go dopiero po południu). Z wieloletnich badań wysnuł tezę, że okolica stoi na ruinach cywilizacji sprzed obecnej — i zgromadził w tej sprawie najbogatszą kolekcję pism i rycin, jaką można sobie wyobrazić. (Imię w zapisie niepewne: Fejnr/Fejnir.)

Historia w kampanii

Sesja 01 — teza o pradawnej cywilizacji

Gdy w kopalni zlokalizowano ruiny, Fejnr wszedł do środka i znalazł na ścianach symbole, których nie rozszyfrował — nigdy nie widział takich na całym kontynencie (wyglądają jak pismo pełne szlaczków); część zinterpretował jako przekaz skierowany „do wszystkich".

Pokazał drużynie rycinę: pradawna cesarzowa (o kocich rysach) rządziła stąd i miała tu siedzibę władzy; na rycinie trzyma — a właściwie zjada — serce. Dostrzegł jej podobieństwo do Zanai, choć uznaje je za bardzo symboliczne. Kluczowe jego odkrycie: układ gwiazd z ryciny powtórzy się za trzy dni. Dodał, że dawne cywilizacje mocno wierzyły w nieśmiertelność, a ofiary z ludzi były normą — i że to jego odkrycia zdesperowani wieśniacy nadinterpretowali jako nakaz poświęcenia Zanai, za co czuje się po części odpowiedzialny.

Pokazał też zachowany fragment zbroi nieumarłych atakujących miasto: z utwardzanego, brązowopodobnego materiału, z symbolami jak z ryciny — jego zdaniem starożytnej, nie z obecnej epoki, w odróżnieniu od „współczesnych" szkieletów, na jakie drużyna natknęła się na trakcie. Sam do kopalni nie wróci (obowiązek gromadzić wiedzę, nie ryzykować zdrowia), ale uważa, że ruiny trzeba najpierw oczyścić i badać na miejscu. Wspomniał również o rabusiach z ruin na wzgórzu i ich herszcie.

Sesja 02 — teza potwierdzona, nowy trop do zbadania

Sam Fejnr w tej sesji nie wystąpił, ale pierwsza noc obrony potwierdziła jego tezę wprost: nieumarli nadchodzący od kopalni nosili dokładnie ten starożytny pancerz, którego fragment pokazywał (zgodny z ryciną). Po bitwie Mila, która dobiła nieumarłego kastera ze złotą laską i słyszała jego słowa w nieznanym języku, postanowiła opisać laskę i te słowa właśnie Fejnrowi — w nadziei, że antykwariusz rozpozna jedno albo drugie.

Sesja 03 — druga rycina i ucieczka

Po nocy obrony Fejnir pakuje wóz i ucieka z Iverstein — nie zniósł tego, co zobaczył. Zanim odjedzie, dokłada do obrazu: o żukach słyszał, że jednemu z górników taki zakopał się pod skórę i że ów górnik zmarł (pochowany na cmentarzu); pokazuje też drugą rycinę — cesarzową Katari w klatce, otoczoną zakapturzonymi, z których każdy trzyma kostur jak złota laska kastera. Bezcennej kolekcji nie oddaje; obiecuje obserwować wszystko z bezpiecznej odległości.