Duergarzy z Podmroku

Grupa duergarów, która uciekła z Podmroku na powierzchnię. Nie są setkami — to kilka rodzin, ale, jak mówią o sobie, „całkiem niezła gromada", i jest wśród nich co wytwarzać. Tego samego pochodzenia co Grimchemer, choć z nim niezwiązani.

Szukają twierdzy i miejsca, żeby zacząć na nowo. Nie mają planu na lata, tylko na najbliższe miesiące: znaleźć dobre, bezpieczne miejsce na powierzchni i osiąść.

„Przyznam szczerze, że to są pomysły na najbliższe miesiące, nie wiem na jakie lata. W tym, żeby znaleźć dobrą twierdzę, dobre miejsce i zacząć jakoś na nowo."

Handlują kruszcem, bronią i pancerzem. Oferują cenne metale, wyroby z metali — nawet mitral — i drzewo susurowe, surowiec, z którego hartują broń antymagiczną. Jeden z nich pokazał drużynie dwuręczny topór z tego drewna, mieniący się granatem.

Historia w kampanii

Sesja 6 — spotkanie nad Rauvinem i zasadzka

Przyszli handlować, a trafili w zasadzkę. Maeglin dowiedział się o nich, gdy pojawili się na powierzchni, i skojarzył ich z Rallofem Cardensonem, któremu załatwił spotkanie w sprawie współpracy. Trójka — łysa, bezbroda kobieta władająca magią oraz dwaj brodaci wojownicy — przyszła nocą nad ujście Brodebaek do Rauvinu, w zbrojach łuskowych, uzbrojona porządnie.

Przyszli w dobrej wierze. Byli zdesperowani, że nie dowiozą interesu, ale nie szukali walki — wojownicy, nie napastnicy. Mimo to drużyna, grając pod zlecenie Rallofa, upozorowała ich atak i uderzyła pierwsza: Grimchemer zabił przywódcę, Gunnar drugiego z braci, a kobietę pojmano żywcem. Dwóch zginęło, ich ciała wrzucono do rzeki; topór z drzewa susurowego, zbroje łuskowe i tarcze zabrano jako łup.

Z zasadzki wyszedł układ, nie tylko trupy. Ocalała zgodziła się warunkowo współpracować, a drużyna obiecała, że połowa nagrody za Maeglina (250 sztuk złota) pójdzie rodzinom dwóch zabitych, i że pomoże całej gromadzie zaczepić się w okolicy.

Zobacz też