Hilde

Rasa: huldra (nimfa)

Hilde — mieszkanka Cardenheima, wdowa po radnym Halwarze, w mieście znana przede wszystkim jako wdowa po nim. Ukrywana kochanka Gunnara — on sam nazywa tę relację mezaliansem i przychodzi do niej nocą, przez okno, skradając się pod płotami.

Kontakt utrzymują liścikami zostawianymi w umówionym miejscu przy warsztacie stolarskim, w którym Gunnar pracował.

Historia w kampanii

Sesja 2 — zleca sprawę, której nikt nie prowadził

Gunnar przychodzi do niej po dniu, w którym rzucił pracę. Opowiada jej o nowej ścieżce, podkoloryzowując własną rolę w walce, i wykłada motywację: liczy, że sława i pieniądze pozwolą im wyjść z ukrycia.

Ona reaguje stresem, nie radością. Dolewa mu wina, wypytuje o motywy — a potem opowiada własną sprawę, zaczynając od zastrzeżenia, żeby nie czuł się porównywany do męża.

Co mówi o Halwarze: był urzędnikiem i radnym, wcześniej pisarzem i poetą; to jego poezja ją ujęła. Człowiek o ogromnym poczuciu sprawiedliwości. Obserwował działania Rallof Cardensona. Zginął około cztery lata temu — utonął w Rauvinie, choć nigdy nie wędkował.

Co zrobiła sama. Z notatek męża wyczytała, że szedł wtedy na spotkanie ze strażnikiem imieniem Knut Gudionson. Sprawdziła i ustaliła, że takiej osoby w straży nigdy nie było. To jedyna praca śledcza, jaką ktokolwiek w tej sprawie wykonał przez cztery lata.

Zlecenie dla Gunnara: dowiedzieć się jak najwięcej o Rallofie. O fałszywego strażnika nie pytać, bo to była podszywka. Ostrzega, że to może być potężny człowiek, i mówi wprost, że nie będzie jej przykro, jeśli Gunnar uzna, że go to przerasta. Motyw podaje bez ozdobników: chce móc ruszyć dalej, kiedy wyjdzie prawda.

Sesja 6 — jej imię i jej sprawa, domknięta cudzymi rękami

Jej imię pada wreszcie — i to w chwili, gdy ginie ten, który zabił jej męża. Przesłuchany Rallof przyznał, że to on utopił Halwara, wabiąc go nad rzekę pod fałszywym nazwiskiem Knut Gudionson, bo radny zbierał na niego haki. Drużyna go za to zabiła, a Grimchemer, dobijając go, rzuca: „Pozdrowienia od Hilde" — pierwsze i jedyne miejsce, w którym pada jej imię.

To zamyka jej sprawę, choć nie jej ręką. Rallof, którego obserwował jej mąż i na którego to ona zleciła Gunnarowi zebranie haków, nie żyje. Czy Hilde już o tym wie, nie pada — drużyna poznała sprawcę i wykonała wyrok, ale nie widać, żeby zdążyła jej to przekazać.

Sesja 7 — huldra i oś całej sprawy

Sekcja wyżej kończyła się na tym, że jej imię pada, gdy ginie zabójca męża. Teraz odsłania się reszta: Hilde jest huldrą, nimfą znad jeziora, i to ona od początku stała za sprawą Rallofa — podejrzewała (słusznie), że to on utopił jej męża Halwara, uczciwego radnego śledzącego korupcję Cardensonów. Zrzuca iluzję przed Gunnarem, daje mu kaptur oraz trzysta pięćdziesiąt złota dla drużyny i deklaruje, że nie prowadzi wendety poza Rallofem. Przy okazji dostarcza oś lore całej kampanii: Shadar-kai, cienisty zakon oddany Shar, oraz że symbol przy mantykorze to symbol rodowy gigantów. Mówi też wprost, że jest huldrą, a nie wiedźmą jak Sagita.

Zobacz też