Demon gniewu

Gigantyczny demon — cztery, pięć metrów wzrostu — o porcelanowej masce zastygłej w wyrazie gniewu zamiast twarzy. Porusza się jak goryl, na dwóch wielkich łapach-miechach ociekających krwią; ma trzy pary rogów (na górnych nabija przebite ofiary) i czarny płaszcz. Wokół siebie roztacza aurę furii — w jego pobliżu krew się gotuje, agresja rośnie tak, że nawet zwykli ludzie rzucają się na niego z gołymi rękami i giną. Uwolniony z jednego z naczyń, był kotwicą czterech pomniejszych czerwonych demonów.

Historia w kampanii

Sesja 07 — rzeź w Nowej Nadziei i śmierć N0rb3rta

Pojawił się nagle, poprzedzony donośnym rykiem rozlegającym się z miasta w chwili, gdy drużyna rozmawiała w Dworze. Z powietrza Kael dostrzegła go na dzielnicy magazynowej Nowej Nadziei: gigant w porcelanowej masce, wokół niego cztery czerwone, smukłe demony (takie jak te z piwnicy Medana) podpalające budynki. Przewalał się przez targowisko, miażdżył budynki i mordował — straż i cywile ginęli przy nim bez szansy, a jego aura zmuszała wszystkich w pobliżu do nieopanowanej agresji.

Jak ustalił Baltazar w podziemiu magazynu, demon nie został przywołany, lecz wydostał się sam z jednego z naczyń — pękniętego jeszcze podczas infiltracji Nyxary; na fotelu został rozerwany od wewnątrz trup człowieka, który był jego nośnikiem. Plan drużyny — wyrzucić go z wymiaru przez zniszczenie kotwicy — spełzł na niczym, bo naczynia zdążono wywieźć.

W walce Kael próbowała go uspokoić ciepłem Ignariosa — bez skutku; aura gniewu była silniejsza. Gdy drużyna zadała mu ciężkie rany (maska pękła z boku), gigant rzucił się na N0rb3rta. Osaczony, w berserkerskim szale, N0rb3rt oddał ostatni, heroiczny cios mieczem — i zabił demona, ginąc razem z nim. W chwili, gdy gigant stracił formę, okazało się, że był kotwicą czterech czerwonych demonów: pozbawione jej, nie zniknęły, lecz zostały wciągnięte pod ziemię, rozpływając się jak mgła wokół miecza.

Jego dzieło zostało: dwie trzecie Nowej Nadziei w gruzach i ogniu, setki zabitych.

Zobacz też