Demon Próżności

Sługa Moraga spotkany w Talrun — niezwykle wysoki, dwumetrowy humanoid o kształcie fauna (futro, bogate poroże), odziany w białą pelerynę i złoto, podpierający się włócznią. Twarz zakrywa porcelanowa maska o wyrazie pogardy i wyższości — ten sam typ istoty co demon, który zabił N0rb3rta. Cały jest wytworem czaru: nie nosi aktywnych zaklęć, lecz sam w sobie jest magią (porusza się, zostawiając smugę; każdy jego przedmiot ocieka mocą). Łasy na komplementy, mówi do śmiertelników z góry, jak do dzieci. Imienia nie zdradził — „imiona demonów potrafią…"; drużyna określa go po naturze.

Historia w kampanii

Sesja 10 — pakt przy posągach

Drużyna napotkała go przy ośmiu posągach Moraga na poziomie -1 Talrun — to on był białą smugą, którą Kael widziała nurkującą w dół w S09. Rozmowa szybko odsłoniła, że to demon, i to sługa Moraga: Baltazar magicznym okiem stwierdził, że demon jest całym tworem czaru, a jego próżność (łasość na pochlebstwa) potwierdziła się bez wątpliwości. Demon obejrzał sztylet (potwierdzając, że demon Chciwości już w nim nie mieszka), bransoletę i księgę od Medana — żadne nie było tym, czego szuka, choć księgę uznał za starszą niż wielka bitwa bogów.

Zaproponował pakt: jego Pan zostawił w tym miejscu coś bardzo ważnego — cząstkę — a on musi to odzyskać; sam nie wie dokładnie, czym to jest, więc jeśli drużyna cokolwiek znajdzie i mu przyniesie, powie, czy to to, a za sukces wynagrodzi. Wyłożył też naturę miejsca: Talrun to świątynia Moraga nad jego cząstką, dzięki której sfery tu przenikają (stąd on sam może tu być, stąd kultystom udało się przywołanie); cztery korytarze żywiołów to próby dla wiernych. Podzielili zadanie — demon ruszył na północ (ku Morzu Lawy), drużyna na południe. Co zrobi z cząstką i czy dotrzyma umowy — pozostaje otwarte.

Sesja 11 — kielich, klucze i nauka o dawnych bogach

Demon wciąż przebywał w Talrun, gdy drużyna wróciła z próby wody. Szalony olbrzym przyniósł mu złoty kielich wyłowiony z komnaty śluzu; demon zarzucił nań pelerynę i kielich zniknął, mówiąc, że to „coś, czego szukał", ale wciąż szuka dalej — nie wiadomo więc, czy to cząstka. Wyłożył drużynie, że bramę na poziomie -2 otwierają cztery klucze (ładowanie czterech kryształów mocami żywiołów) i zaproponował, że pomoże ją otworzyć w zamian za pomoc w szukaniu — zarazem ostrzegając, że ktoś już działa w środku („komu próbuje w tej świątyni, temu się udaje").

Rzucił też światło na dwie zagadki. Odwrócona magia olbrzyma to nie klątwa: śmiertelni potrafią, „gdy bardzo mocno coś sobie wyobrażą, uczynić to prawdą", a przy umyśle tak zepsutym rodzą się takie fenomeny. A imiona starych bogów brzmią drużynie znajomo, bo gdy nowi bogowie zastąpili starych, odprawiono rytuał kasujący pamięć o tych drugich. Demon działa na drużynę kojąco (odstresowuje), choć ostrzega, że próżny nie znaczy podatny na manipulację — komplementy go nie ugną.

Sesja 12 — od sojusznika do wroga

Przed próbą ognia demon jeszcze doradzał drużynie (rytuał na dole odprawia fungril demonolog = Medan, dążący zapewne do „zagłady świata"; jemu samemu nie zależy na ich sukcesie). Wszystko odwróciło się na -2: gdy rytuał Medana się dopełnił, demonolog przyzwał właśnie tego demona — bo przyzywa się demona najbliższego — i tym samym obrócił go przeciw drużynie. Demon ciskał włócznią z krwawą wstęgą (wracającą do ręki, jak sztylet Nyxary). Gdy drużyna rzuciła się w otchłań, demon został na górze — jego dalszy los nieznany.

Sesja 17 — nie ten demon

Spotkawszy demona-kolekcjonera w Nuadzie 2091, drużyna odróżniła go od Demona Próżności: „u Moraga był demon Próżności; ten jest Chciwości" — ten z Nuady wiążą ze Sztyletem i umową N0rb3rta (hipoteza drużyny).

Zobacz też