Oros

Stary Bóg — jeden z trzech bogów odpowiedzialnych za upływ czasu; jego domeną jest teraźniejszość. Na kamiennym moście przedstawia go gigantyczny posąg łysej głowy z zamkniętymi oczami, z plakietką z imieniem. Jest też jednym z siedmiu Starych Bogów obecnych przy tworzeniu świata.

Historia w kampanii

Sesja 13 — posąg na moście i bóg roku zero

Na kamiennym moście stały dwa posągi łysych głów. Baltazar odczytał na jednym plakietkę Tawos, na drugim Oros. Z pradawnej księgi Medana wyczytał, że to bogowie czasu: Tawos (przeszłość), Oros (teraźniejszość) i brakujący Ilios (przyszłość) — przy czym na moście brak było trzeciej głowy, Iliosa. Głowa Orosa patrzyła ku głowie Tawosa.

W wizji roku 0 Oros był jednym z siedmiu Starych Bogów rytuału tworzenia, ryjących swoje imiona w kręgu wokół drzewa.

Sesja 15 — śpiący brat trzyma to miejsce

Z rozmowy z Tawosem wyłożyło się, czym jest sen Orosa. To miejsce to koniec świata zamrożony w czasie — moment, w którym bracia (Tawos, Oros i Ilios) stracili trzeciego z nich; nie ma tu przyszłości, można się tylko zatrzymać albo przestać istnieć. Oros śpi — i właśnie dzięki temu miejsce wciąż istnieje: jego zdolność (zamrożenie w czasie) utrzymuje je przy trwaniu, dopóki nie znajdzie się przyszłość. Z Orosem nie da się rozmawiać — Tawos odmówił drużynie, bo brat śpi.

Sesja 17 — brat, który przestał tu być

Słowa Tawosa o moście nabrały wagi: most istnieje tak długo, jak Oros śpi. Gdy drużyna wychodziła na most, nie było już obu głów bogów — ani Tawosa, ani Orosa; świece latarni wypaliły się natychmiast, a czas, dotąd zatrzymany, ruszył. Prowadzący doprecyzował: to nie tak, że Oros się obudził — „po prostu go tu w tej chwili nie ma".

Zobacz też