Sesja 17 — Nuada 2091 i demon-kolekcjoner

Rozdział II, poziom 8 (tier IV). Z mostu drużyna rusza po lekarstwo do Nuady — tablicą „wiedza" w rok 2091. Trafia do zrujnowanego miasta bogów, gdzie portal ją rozdziela: każdy przeżywa osobną wizję (cmentarz z własnymi nagrobkami, korzenie, które mówią, arena z przyszłą wersją siebie, widmowa bitwa). Po zjeździe ściga ich antymagiczny potwór, a Lady Emeralda — wrośnięta w drzewo — daje Nyxarze zwój o kwiatach. W sklepie demona-kolekcjonera (z wiszącym ciałem N0rb3rta) padają trudne słowa: Nyxara nie ma tu ciała, a choroba jej nie zabija.

Odpoczynek i decyzja

Na moście Baltazar rzucił „bezpieczną przystań" — kieszonkową przestrzeń na długi odpoczynek — i wyłożył drużynie, że magia potrafi pomóc w walce, a z księgi odczytał mapę Nuady (wieża, fabryka, biblioteka na Drzewie). Gdy drużyna wyszła na most, zniknęły obie głowy bogów (Tawos i Oros), a świece latarni wypaliły się w sekundę — czas, dotąd zatrzymany, ruszył (most trwa, dopóki śpi Oros). Ponaglani postępującą chorobą Tundusa i Nyxary, ustawili wiedza + 2091 i weszli w portal — a kobiecy śmiech odprowadził ich w rozdzielenie.

Cztery wizje w martwym mieście

Nuada 2091 okazała się cmentarzem bogów — zrujnowanym, spowitym mgłą, z architekturą dziwnie podobną do Nowej Nadziei. Każdy z drużyny ocknął się osobno:

• Nyxara — na cmentarzu, przy tablicach z imionami towarzyszy i datą 2091 (jej imienia tam nie ma); w krypcie natknęła się na wielorękiego demona wciągającego ciała w otchłań.
• Tundus — spętany korzeniami martwego Drzewa; gdy użył mowy natury, ta po raz pierwszy odpowiedziała słowami: „Rok, śmierć".
• Baltazar — na arenie, naprzeciw przyszłej wersji siebie (drakon na czerwonym smoku z toporem żądzy mordu); walczyli o topór, Baltazar uciekł (patrz Korekcja).
• Kael — w forcie, wśród widmowej bitwy dwóch armii, z czarnym sztandarem o dwóch trójkątach wymalowanych krwią.

Potwór, Emeralda i zwój

Po zjeździe ściga ich Usługa sprzątająca — czarna masa oczu i macek, antymagiczna (pożera rzucane czary i rośnie), reagująca na magię i latanie, lecz gubiąca trop, gdy uciekają pieszo; co istotne, Nyxarę zupełnie ignoruje. W cyrku (tym samym co Podniebny Dwór) drużyna znajduje Emeraldę wrośniętą w drzewo porośnięte kwiatami ze świątyni Moraga; Emeralda odczytuje kryształ Nyxary i wskazuje zwój — ten jednak traktuje o kwiatach, nie o kryształach, a Baltazar nie umie go rozwikłać w hałasie ucieczki.

Sklep demona

W jaskrawo żywym sklepie demona-kolekcjonera — ze ścianami pełnymi zakonserwowanych ciał i ciałem N0rb3rta nad ladą — padają rzeczy, które wywracają założenia drużyny (jako twierdzenia demona, więc niepewne): Nyxara nie ma tu ciała / „nie żyje", a choroba jej nie zabija; jej ciało leży w roku ~503–508, w ruinach (drużyna wiąże z cień/ogrodem 508). Kael — przeciwnie — ma ciało. Demon handluje „absolutnie wszystkim" za ciało klienta płatne po śmierci (tak „korzysta" N0rb3rt), a informacją za łapówkę. Opowiada też, że w wieży mieszkał nowy bóg ognia (drużyna czyta: Ignarios), a w fabryce wisi ciało innego nowego boga; potwora nazywa „usługą sprzątającą".

Kolejna sesja

Baltazar dedukuje, że od skoku w otchłań świątyni Moraga nikt z nich nie jest w tym miejscu fizycznie. Sesja urywa się przed wykorzystaniem opłaconych pytań do demona — zostają dwa. Przed drużyną: przetłumaczyć zwój (biblioteka Nuady?) i zebrać kwiaty z drzewa Emeraldy (Tundus chce z nimi „porozmawiać"), rozstrzygnąć naturę Nyxary (bezcielesność, ciało w 503–508) i tożsamość demona (czy to demon Chciwości ze Sztyletu). Poziom 8, bez nowego awansu.