Starzy Bogowie

Panteon siedmiu bóstw sprzed Nowych Bogów, których drużyna zobaczyła przy tworzeniu świata w wizji roku 0: Umbra, Morag, Oros, Tawos, Ilios, Menof i Mintra. To oni, obchodząc wokół małego jeszcze drzewa, ostrzami ryli w nim imiona i rzeczy — a wtedy te zaczynały pojawiać się w świecie materialnym. Świat ich jednak zapomniał: nikt nie zna już ich imion ani nie buntuje się przeciw nowej wierze — Baltazar i Kael wiedzieli tylko, że „z kimś walczono". To zapomnienie nie jest naturalne.

Kim są

Historia w kampanii

Sesja 13 — twórcy świata w roku zero

W wizji roku 0 (dostępnej z drogowskazu przez domenę „wiedza") drużyna ujrzała siedmiu Starych Bogów przy rytuale tworzenia. Baltazar rozpoznał Moraga i trzy „łyse głowy" bogów czasu, a nade wszystko Umbrę z oczami i twarzą — inną niż bezoka istota z teraźniejszości. Imiona wyryte w kręgu wokół drzewa policzono: siedem. W teraźniejszości ten sam krąg jest zamazany czarną mazią (podejrzenie Baltazara).

Z rozmowy z Umbrą i z lektury pradawnej księgi Medana wyłania się obraz: Nowi Bogowie byli eksperymentem, który miał osiągnąć to, do czego Umbra dąży teraz; skoro zawiódł, Umbra „musi wziąć sprawy w swoje ręce". Czemu bogowie w roku 0 wyglądają „nieskażeni" (z oczami, z ustami), a później tracą te cechy — pozostaje otwarte.

Sesja 15 — po co stworzyli świat

Tawos, przemawiając do drużyny na moście, odsłonił rolę Starych Bogów. Ciemność istniała na długo przed nimi — wszechobecna, oddzielająca wymiary, nie do pokonania. Ich zadaniem było jej przeciwdziałać, ale „nie da się pokonać czegoś, co jest wszechobecne"; jedynym sposobem na uniknięcie unicestwienia okazało się karmienie ciemności. Początkowo myśleli, że poradzą sobie sami — to ich przerosło — więc stworzyli życie (śmiertelnicy są skorzy tworzyć nowe rzeczy) i, w miarę rosnących potrzeb, wiele różnych wymiarów i ras.

Tawos doprecyzował też naturę bogów: część stworzyła swoje domeny, część (jak on sam) je odziedziczyła — czas istniał, zanim się pojawił. Nie da się ich do końca zabić: zabity Stary Bóg znika i prędzej czy później odradza się, niekoniecznie taki sam, a przez czas jego nieobecności nikt nie pilnuje, by jego domena działała właściwie — tak stało się w tym miejscu z Iliosem. Starzy Bogowie „nie zawsze są ze sobą zgodni" i egzystują częściowo jako swoje przeciwieństwa (Morag/Mintra, Umbra/Menof).

Sesja 16 — batalia z ciemnością na wulkanie

Na wulkanie w czasie ogień/0 drużyna zobaczyła Starych Bogów w działaniu: siedmiu gigantycznych bogów (tych samych, co wokół Drzewa w roku 0) toczyło batalię z ciemnością wyrywającą się z rozdarcia w niebie (tą samą, co w świątyni Moraga). Czary odbijały się od macek; jeden z bogów promieniem energii zamknął rozdarcie, a oderwany fragment ciemności został zapieczętowany w krysztale (ten sam, który bada Strażnik w S14). To naoczny dowód ich dawnej roli — przeciwdziałania wszechobecnej ciemności, której „nie da się pokonać, tylko karmić".

Sesja 17 — nie ich miasto

Wedle demona z Nuady 2091 Starzy Bogowie nie mieszkali w Nuadzie — to była siedziba Nowych Bogów. Potwierdza to obraz z S16 (Starzy Bogowie działali gdzie indziej, m.in. na wulkanie ogień/0), a Nuada jako „cmentarz bogów" dotyczy nowych, nie starych.

Zobacz też