Sesja 15 — Korekcja i głos Tawosa

Rozdział II, poziom 7. Sesja prawie w całości gadana, z jednym starciem w środku. Drużyna, stojąc na moście w świecie Starych Bogów, odkrywa, że portal otwiera się tylko na „wiedza 1033" — to droga do domu. Przeszedłszy przez niego, trafia jednak nie do domu, lecz do piwnicy Medana w Nowej Nadziei — w sam środek walki z sesji 05, tym razem od drugiej strony: to drużyna jest „demonami", z którymi kiedyś walczyła. Żeby się uwolnić, muszą zabić własne przeszłe wersje — co, jak się okazuje, czyni ich potężniejszymi. Po powrocie na most posąg Tawosa otwiera oczy i mówi: wykłada drużynie korekcję, ciemność starszą od bogów, cztery aspekty Umbry i tożsamość maga z wulkanu.

Na moście: droga do domu

Po awansie na poziom 7 drużyna debatowała, dokąd dalej: Tundus parł do powrotu, Baltazar i Kael chcieli jeszcze eksplorować. Testując tablice drogowskazu, odkryli rzecz kluczową: portal otwiera się wyłącznie przy ustawieniu „wiedza 1033" — każda inna kombinacja daje po drugiej stronie tylko ciemność. Tej tablicy nie ustawili sami; była już na miejscu. Wywnioskowali, że to wyjście do ich własnego czasu — spełnienie życzenia, które pomyśleli, dotykając kryształu. Po krótkim odpoczynku (podczas którego Tundus znalazł broszkę dającą nadzieję i oddał ją Nyxarze) i naradzie, że najpilniejsze są naczynia grożące miastom Hilltop, ruszyli w portal — przebrani mocą Nyxary za zwykłych handlarzy.

Piwnica Medana: walka z samymi sobą

Portal wyrzucił ich nie do domu, lecz — jako niematerialnych obserwatorów — do piwnicy Medana, w moment rytuału z sesji 05. Podsłuchali Medana i Simiacha: o księdze (że „ma własną świadomość", a „wszyscy jesteśmy jej częścią"), o tym, że Simiach „unieszkodliwił zagrożenie w Twierdzy Umber", i o dywersji przez Gwiezdny Szlak. Gdy Medan zaczął rytuał, drużynę zmaterializowało i wciągnęło w tamtą walkę — i pojęli, że „cztery demony" z S05 to byli oni sami, przesunięci w czasie.

Medan, chroniony polem siłowym, dokończył rytuał i znów zniknął. Zostały alt-wersje drużyny. Żeby wygrać, trzeba było zabić samych siebie — i tu Kael, nie chcąc skrzywdzić nikogo, zaatakowała samą siebie; alt-Kael zdematerializowała się, a jej energia uczyniła Kael silniejszą. Baltazar spalił alt-Baltazara (pojąwszy za późno, że to on sam) i również zyskał. Tundus dobił alt-Norberta — ale bez skutku, bo Norbert nie był jego przeszłą wersją. Alt-Nyxara uciekła niewidzialna. Dotknięcie drugiej, identycznej księgi w pracowni przeniosło drużynę z powrotem na most.

Tawos przemawia

Na moście posąg Tawosa otworzył oczy — i wyłożył drużynie więcej niż ktokolwiek wcześniej. Nazwał to, co zrobili: korekcja — gdy dwie wersje tej samej istoty spotkają się w jednym momencie, nie mogą współistnieć; zabicie własnej wersji daje moc. Nie ma linii czasowych; drużyna niczego nie zmieniła, tylko „uporządkowała nieporządek". Są 48. wersją siebie, z którą rozmawia.

Wyłożył kosmologię: ciemność istniała przed bogami, jest wszechobecna i trzeba ją karmić — dlatego Starzy Bogowie stworzyli życie i wiele wymiarów. Umbra jest uosobieniem tej ciemności; jej cztery aspekty (Pamięć = księga, Ogród = Medan, Cień = Simiach, Spojrzenie = choroba bogów) istnieją poza nią, a ona chce je scalić. Rozłam świata zaczął się, gdy Menof okłamał Umbrę. Nowi Bogowie to anomalie — istoty bez kopii w innych wymiarach; Ignarios jest jednym z nich, a mag z wulkanu to właśnie on — ten, który urósł do boga, zabijając własne wersje. Valen zginął, bo jako badacz przestrzeni między wymiarami stał się świadkiem. Naczynia to dywersja — wojna jako zasłona. Oros śpi, trzymając to miejsce przy istnieniu; Ilios zaginął; Mintra to siostra Moraga.

Kolejna sesja

Sesja kończy się na moście, w trakcie rozmowy z Tawosem — drużyna zapowiada, że dopyta go dalej. Nie ruszyli jeszcze w żadne nowe miejsce ani do domu. Otwarte: dokąd dalej (dom przez „wiedza 1033" vs nowe miejsca drogowskazu, w tym „ogród"); los alt-Nyxary, która uciekła (Tawos: „to rozwiążę"); dwie fiolki z piwnicy; natura dwóch ksiąg; lokalizacja Menofa; czy Starzy Bogowie się zaangażują; antidotum Kael; i to, że gdzieś mogą istnieć potężniejsze wersje samej drużyny.