Elira

Nowa Bogini Magii — jedna z Nowych Bogów, których imiona drużyna zna z własnych notatek. Baltazar rozpoznał ją po wyglądzie: smukła kobieta o rysach elfich, srebrzyście świecących włosach i porcelanowo bladej skórze — bo wizerunki bogów są wierne, skoro „kiedyś byli obecni" na świecie. Przy bliższym oglądzie nic w niej boskiego: połamane paznokcie i zmasakrowane, spracowane dłonie, jakby od ciężkiej fizycznej pracy. Drużyna zastała ją martwą — nadzianą na gałąź wielkiego drzewa.

Historia w kampanii

Sesja 13 — śmierć na drzewie

Gdy drużyna wypadła z otchłani na platformę drzewa, Elira wisiała tam nadziana na jedną z gałęzi, wciąż żywa — ale nie walczyła: z obłąkanym, zafascynowanym wzrokiem sięgała ku runom pokrywającym drzewo, jakby zdarzenie nie miało znaczenia wobec tego, co ryła. Obok stała gigantyczna Umbra, która wchłaniała coś spływającego z ciała Eliry. Gdy proces dobiegł końca, Elira znieruchomiała, a jej imię na wewnętrznym kręgu Nowych Bogów zostało przekreślone — trzecia wykreślona po Tarosie i Selmarze. Przy jej zwłokach krew już nie ciekła: Umbra wyssała z niej wszystko, co wartościowe.

Czym był akt wchłonięcia i czemu Elira zachowywała się tak, jakby nic poza runami jej nie obchodziło — pozostaje otwarte.

Sesja 15 — co z niej wyssano

Tawos potwierdził, że domeną Eliry była magia, i doprecyzował, czym był akt z S13. Umbra nie tyle „zabiła" Elirę, co wyssała z niej chorobę — aspekt Spojrzenia, który był częścią samej Umbry od początku. To jeden z czterech aspektów, które Umbra próbuje na nowo w sobie scalić (obok Pamięci = księgi, Ogrodu = Medana i Cienia = Simiacha); „choroba", która trawi Nowych Bogów, jest właśnie tym aspektem.

Zobacz też