Korekcja

Prawo rządzące spotkaniem dwóch wersji tej samej istoty. Wedle Tawosa, Starego Boga przeszłości, dwie wersje tej samej postaci nie mogą współistnieć w tym samym miejscu i momencie — gdy do tego dojdzie, następuje korekcja. Nazwa padła przy stole dopiero w sesji 15, choć sam mechanizm drużyna widziała już wcześniej, nie rozumiejąc go: w wizjach maga z wulkanu (S14) i w walce „z demonami" pod sklepem Medana (S05), która — jak się okazało — była starciem drużyny z własnymi przeszłymi wersjami.

Jak działa

• Dwie wersje w jednym momencie → eliminacja. Nie mogą obie istnieć; jedna musi zniknąć. Ciało wyeliminowanej wersji dematerializuje się na mikroskopijne cząstki, które znikają z oczu.
• Zabicie własnej wersji daje moc. Energia pozostawiona przez zabitą wersję wchodzi w tego, kto przeżył — trwały przyrost potęgi. Zabicie cudzej wersji nic nie daje (energia ulatuje).
• To nie jest podróż po równoległych liniach czasu. Tawos twierdzi, że linie czasowe i historia nie istnieją — „po prostu jesteście tu i teraz". Drużyna, zabijając swoje przeszłe wersje, niczego nie „zmieniła": uporządkowała to, co uważała za nieporządek (upewniła się, że ich przeszłe wersje nie pojawią się w tym samym miejscu).
• Droga do boskości. Istota, która zabije dostatecznie wiele własnych wersji, może urosnąć do poziomu boga — tak, wedle Tawosa, powstał Ignarios (postać z wulkanu).

Historia w kampanii

Sesja 15 — walka z samymi sobą i wyjaśnienie Tawosa

Przechodząc przez portal „wiedza 1033", drużyna trafiła nie do domu, lecz — jako niematerialni obserwatorzy — do piwnicy Medana w Nowej Nadziei, w moment rytuału z sesji 05. Gdy Medan rozpoczął rytuał, zostali zmaterializowani i wciągnięci w tamtą walkę — i zobaczyli, że „cztery demony", z którymi walczyli w S05, to byli oni sami, przesunięci w czasie.

Żeby wygrać, musieliby zabić własne wersje. Kael, nie chcąc skrzywdzić nikogo, kogo zna, zaatakowała samą siebie — alt-Kael zdematerializowała się, a energia dała Kael trwały przyrost siły. Baltazar spalił alt-Baltazara ścianą ognia (pojąwszy za późno, że to on sam) — i również zyskał. Tundus dobił alt-Norberta, ale energia uleciała bez skutku — bo Norbert nie był jego przeszłą wersją (to postać Pawła sprzed Tundusa). Alt-Nyxara stała się niewidzialna i uciekła — korekcja jej nie dosięgła.

Po powrocie na most Tawos nazwał to, co zrobili: korekcja. Wyjaśnił, że drużyna to 48. wersja siebie, z którą rozmawia, i że istnieją wersje potężniejsze (które zabiły wiele własnych kopii) — mogą na nie trafić. „Spotkanie samego siebie" maga z wulkanu (S14) było tym samym prawem.

Sesja 17 — własne wersje w Nuadzie 2091

W rozdzielonej po Nuadzie 2091 drużynie motyw własnych wersji wrócił dwukrotnie. Na arenie Baltazar zmierzył się z przyszłą/alternatywną wersją siebie — drakonem w pełnej płycie, na czerwonym smoku, z toporem emanującym żądzą mordu; walczyli o ten topór, Baltazar uciekł. Na cmentarzu Nyxara znalazła tablice-nagrobki z imionami towarzyszy, epitafiami i datą 2091 (Kael, Tundus, Baltazar — bez Nyxary). Są to wizje w świecie Starych Bogów, nie fakty o teraźniejszości.

Zobacz też

• Bogowie i istoty: Tawos · Ignarios · Strażnik kryształu · Nowi Bogowie
• Miejsca: Most z drogowskazem · Wulkan (ogień 508) · Nowa Nadzieja
• Powiązane: Ciemna Substancja · Umbra