Nowi Bogowie

Bóstwa, w które wierzy się dziś na świecie — w odróżnieniu od zapomnianych Starych Bogów. Ich imiona drużyna zna z notatek; należą do nich Ignarios (ogień, patron Kael), Elira (magia), Taros i Selmara. Na wewnętrznym kręgu wyrytym na platformie drzewa widnieją ich imiona — a część jest przekreślona. Wedle Umbry Nowi Bogowie byli eksperymentem, który miał osiągnąć to, do czego ona dąży (koniec życia), ale tego nie dokonał.

Kim są

Historia w kampanii

Sesja 13 — eksperyment i wykreślane imiona

Na platformie drzewa drużyna zobaczyła wewnętrzny krąg z imionami Nowych Bogów, z których kilka było przekreślonych: Taros i Selmara. Na ich oczach Umbra wchłonęła Elirę — a gdy skończyła, imię Eliry również zostało przekreślone (trzecia ofiara). Kael próbowała wyczuć Ignariosa (którego imię pozostało nietknięte), ale w tym miejscu nie poczuła nic.

Umbra określiła Nowych Bogów jako „te śmieszne istoty, które nazywacie nowymi bogami" i jako eksperyment: mieli zrobić to, co ona chce zrobić teraz, lecz tego nie zrobili. Drużyna snuła hipotezy (że Nowi Bogowie „zbuntowali się"), ale Mistrz Gry ich nie potwierdził — Umbra powiedziała jedynie, że musi dokończyć sama.

Sesja 15 — anomalie, które chciały więcej

Tawos na moście wyłożył, czym Nowi Bogowie naprawdę są. To aberracje / anomalie — istoty, które nie mają swoich wersji w innych wymiarach, lecz egzystują jako jedna kopia „wszędzie". Powstały różnie: niektóre postacie znalazły sposób, by przenosić się między wymiarami, inne po prostu urodziły się bez odpowiedników (Tawos zawahał się, czy nazwać to „nieudanym eksperymentem", czy „nieoczekiwanym rezultatem operowania na nieskończenie skomplikowanym wzorze"). Starzy Bogowie początkowo sądzili, że pozwoli to śmiertelnikom kierować własnym losem bez ich pomocy.

Problem: Umbra ich zainfekowała. Każdy, zamiast trzymać się swojego miejsca w porządku, chciał więcej — i odkrył, że tak jak mógł zdobyć moc, zabijając własne wersje (patrz Korekcja), tak może spróbować tego samego z bogami. Starych Bogów nie da się jednak do końca zabić. Ignarios jest jednym z nich — to w niego ma się dopiero przemienić mag z wulkanu, który urósł do boskości, eliminując samego siebie.

Tawos naszkicował też trzy warstwy istnień: zwykli śmiertelnicy (drużyna) → aberracje/anomalie (Nowi Bogowie) → Starzy Bogowie, będący „zupełnie innym poziomem egzystencji".

Sesja 16 — ich miasto: Nuada

Tawos ujawnił, gdzie rezydują Nowi Bogowie: Nuada — miasto na szczycie Drzewa, „między tym, co rzeczywiste, a tym, co boskie". Obrali ją za siedzibę i w czasie, gdy działali w świecie, i jako miejsce, dokąd się wycofali po zniknięciu. Wybrali ją, bo daje dostęp do wszystkich miejsc i pozwalała ograniczyć wpływ Starych Bogów (korzystających z tych samych ścieżek). Miasto urosło na Drzewie spontanicznie. Nuada jest też jedynym miejscem, gdzie da się wyleczyć krystaliczną chorobę.

Sesja 17 — cmentarz niedoszłych bogów

W Nuadzie 2091 demon opisał miasto jako miejsce, gdzie „co chwila przychodził jakiś geniusz, który chciał być bogiem, i umierał". Z nowych bogów zostały ślady: wieża boga ognia (drużyna: Ignarios, „spalił się i poszedł") oraz ciało jednego z nich wiszące w fabryce — które demon uważa za „już nie do użytku" (nie dość nieskazitelne dla jego kolekcji). Wszystkie znane drużynie nowe bóstwa z ich domu (Ignarios, Elira, Taros, Selmara) wpisują się w ten wzór.

Sesja 18 — Korus, Bóg Kowal

Do grona Nowych Bogów, których martwe ślady drużyna znajduje w Nuadzie, dołączył Korus — Bóg Kowal: jego bezgłowe, wyssane z krwi ciało wisiało w fabryce, która była jego warsztatem. Jak Elira, padł ofiarą tego samego, co trawi Nowych Bogów — ciało bez kropli krwi. Miasto pozostaje „cmentarzem bogów".

Zobacz też