Voldaen

Nacja prowadząca tajne ośrodki szkolenia szpiegów — w jednej z jej podziemnych placówek na północy wyszkolono Nyxarę. Charakterystyczna jest technika, której tam uczą: przenikanie przez zamknięte drzwi.

Historia w kampanii

Sesja 01 — cień szkolenia

Dwa tropy wskazują na Voldaen w pierwszej sesji. Tajemniczy Simia, szpieg z fletem, przeszedł przez zamknięte drzwi techniką, którą Nyxara rozpoznała z miejsca własnego szkolenia — czyli z Voldaen. Niezależnie, przechwycony przez N0rb3rta list przewozowy jechał z Voldaen do Arkwrighta w Hilltop, z odbiorem towarów w Kompanii Gwiezdny Szlak. Co łączy voldaeński wywiad z zabójstwem Primusa Polaris — nie wiadomo.

Sesja 02 — poszlaka staje się wyznaniem

Druga sesja potwierdziła wprost to, co w pierwszej było poszlaką: Nyxara pracowała jako szpieg dla Voldaenu i dopiero teraz jest niezależna. W rozmowie przy odpoczynku drużyna uznała, że Voldaen miałby w sprowokowaniu wojny Polaris–Hilltop realny interes — nigdy nie było przyjacielem Polaris, które (jak zauważono) głównie je okrada, choć Voldaen pozostaje jego największym „klientem". Wojna dałaby Voldaenowi pretekst, by wkroczyć.

Sesja 06 — zleceniodawca, przed którym Nyxara ucieka

Debrief dorzucił do obrazu Voldaenu dwie rzeczy. Z historii N0rb3rta: gdy w Jesthaen wybuchła rewolucja, obalono tamtejszą władzę i wygnano Voldaen — ale jego służby wywiadowcze przetrwały (przemianowane, służą nowym panom). A Nyxara wyjawiła, że jej ostatnie zlecenie dla Voldaenu to wykradzenie planów wojennych Polaris; wykonała je, lecz odkryła, że handler ma ją potem zabić, więc zbiegła, nie oddawszy planów — i do dziś jest przez voldaeński wywiad ścigana (uznawana zapewne za martwą).

Sesja 08 — na szlaku wędrownego ludu

Voldaen wrócił na marginesie opowieści nowego towarzysza. Tundus, Firbolg z wędrownego ludu „pierwolbów", wspomniał, że jego plemię przekracza granice, krążąc między Armadą a Voldaen — nie bacząc na to, czyja to akurat ziemia.

Sesja 13 — ośrodek szkoleniowy z dzieciństwa Nyxary

Wybierając na drogowskazie domenę „cień" i rok 508, drużyna trafiła do ośrodka szkoleniowego Voldaenu, w którym wychowała się Nyxara — gdzieś w „Old Aen". Rozpoznała celę, w której trzymano dzieci: uczniów traktowano jak więźniów, a żeby w ogóle wyjść czy zjeść, trzeba było wykraść się przez korytarz pułapek (tuby ognia, zapadnie, wyrzutnie, lepkie żyłki) i umknąć strażnikom z garnizonu — nie każdy przeżywał ten trening. Nyxarę w pewnym momencie przeniesiono stąd i uczyniono agentką wywiadu. Przeprawa skończyła się w komnacie wartowników: czterej zbrojni w metalowych zbrojach z tabardami z symbolem Voldaenu wstali i ruszyli na drużynę (cliffhanger).

Sesja 14 — starcie w sali wartowników

Przeprawa z S13 skończyła się walką z czterema postaciami w sali ośrodka (cień/508): trzej zbrojni w czarnych zbrojach z tabardami Voldaenu i czwarty, zakapturzony, siedzący z boku — inny niż reszta. Lider (#1) okazał się elitarny: przekrwione, czerwone oczy, smuga mroku, paraliżujące spojrzenie, a jego inkantacja w nieznanym języku wysysała krew/HP ze wszystkich w pobliżu — również z jego własnych towarzyszy, wypełniając salę ciemnością. Trafiony ciężko, rozpuścił swój mrok w gigantycznego nietoperza z czystej ciemności; gdy zginął (dobity sztyletem Nyxary), nietoperz ryknął i rozpadł się. Jeden ze zbrojnych spłonął w Baltazarowym Wall of Fire, drugi zostawił samą zbroję i czarny pył (który — jak ustalił Baltazar — nie jest tym samym pyłem co po zakapturzonych zabójcach). Czwarty, zakapturzony, wydał przeraźliwy śmiech i uciekł na początku starcia — kim jest, nieznane. Zza drzwi na końcu sali dobiegało walenie. Łup: zbroja Full Plate i trzy rapiery (dobre, tier 3). Po walce z głębi korytarza pełznie ciemna maź oblepiająca powierzchnie — drużyna ucieka z ośrodka.

Zobacz też